De afgelopen weken mocht ik me weer onderdompelen in de Equine Assisted Coachmethode bij de Keulseweg. Niet omdat ik de methode opnieuw moest leren, maar omdat het tijd was voor mijn accreditatie-update. Een mooi moment om opnieuw stil te staan bij de methode waarmee ik zo graag werk, mezelf als coach opnieuw te ontmoeten en te ervaren wat er in de afgelopen jaren is veranderd.

Het is een dag vol tegenstellingen. De wind trekt scherp door de polder, terwijl de zon plotseling doorbreekt en je gezicht verwarmt. Hagel stuitert zacht op de grond, en tussen de takken van de boomgaard gloren de eerste bloesemblaadjes, fragiel en helder. Je voelt hoe je lijf aanspant bij de kou en ontspant bij het zonlicht, alsof de natuur je ritme test – een subtiele herinnering dat kleine verstoringen ons uit balans kunnen brengen… en ons uitnodigen om weer contact te maken met ons eigen ritme.

In het kader van de 2016-trend kijk ik even terug naar 2016, de periode waarin Shamal aan mijn zijde stond. Tien jaar later, in 2026, deel ik mijn tijd met de jonge paardenpuppy Yan. Yan vervangt Shamal niet; hij neemt, passend bij zijn leeftijd en fase, een heel eigen plek in — letterlijk én figuurlijk.